Agrarische sector

De agrarische sector heeft in Suriname, als voormalige plantagekolonie, altijd een belangrijke plaats ingenomen in de economie. Landbouw, veeteelt en visserij vormen samen de agrarische sector en hebben een aandeel van 10% in het BBP (Bruto Binnenlands Product) van Suriname.

Landbouw

Rijstsector
Suriname heeft een omvangrijk rijstareaal, voornamelijk in het district Nickerie. De laatste jaren is echter slechts een gedeelte van dit areaal daadwerkelijk ingezaaid. Hierdoor zijn zowel productie als export sterk ingekrompen. Het gebrek aan innovatie is het grootste structurele probleem van de rijstsector. De sector heeft regelmatig te maken met een waterprobleem door de gebrekkige infrastructuur.

De rijstsector in Suriname biedt werkgelegenheid aan ruim 8.000 gezinnen. Op jaarbasis wordt aan de lokale consumptie voorzien in circa 35.000 ton rijst. Daarnaast worden de nevenproducten zoals breuk – en gruis rijst en slijpmeel gebruikt in de veesector. Naast de lokale markt wordt circa 35% van de productie geëxporteerd.
In 2008 is het beplante areaal met 3,7% gestegen tot 43.654 ha. Deze stijging vond bij zowel de grote- als kleine de padi producenten plaats. Tegen het eind van 2008 steeg de inzaai opvallend met circa 3.850 ha tot 23.751 ha vanwege de gunstige marktprijzen en perspectieven. De gemiddelde productie echter daalde per ha met 1,5% tot 4.189 metrieke ton. Dit kwam als gevolg van minder gunstige weersomstandigheden.  Door de toename van het beplante areaal steeg de productie met 2,2% tot 182.877 metrieke ton en de geëxporteerde hoeveelheid rijst steeg in 2008 met ruim 1%.

De gemiddelde exportprijzen van zowel cargo als witte rijst namen in het afgelopen jaar aanzienlijk toe vanwege de vraag- en aanbodverhoudingen op de wereldmarkt. De exportwaarde verdubbelde ruim.  Naar de EU, onze belangrijkste afzetmarkt, werd 85% méér ofwel 29.000 metrieke ton verscheept. De export naar de Caricom markt daalde echter met 26% tot 20.500 metrieke ton.
Omdat de EU markt voornamelijk cargorijst afneemt, was de export hiervan in 2008
groter dan die van witte rijst. In voorgaande jaren was sprake van een omgekeerde situatie.

De prijzen van rijst laten vanaf het tweede halfjaar 2008 weer een dalende trend zien. Ook de productiekosten van padi dalen sinds het begin van het vierde kwartaal, vanwege de lagere diesel- en kunstmestprijzen. Voor het kunnen behalen van een redelijk rendement is de productiviteitsverbetering in de gehele rijstkolom cruciaal.
De rijstsector wordt nog steeds ondersteund door de Europese Unie en het CARIFORUM die een bedrag voor de ontwikkeling van de sector beschikbaar hebben gesteld, waaruit goed wordt geput door de ondernemers die actief zijn in de sector.

Het beleid dat LVV voert voor de rijstsector heeft mede als doel de concurrentiepositie van boeren, verwerkers, exporteurs en overige belanghebbenden verbeteren, door grotere productiviteit en hogere kwaliteit van de productie, meer onderzoek, betere voorlichting en het scheppen van betere afzetmogelijkheden. In de praktijk komt dit neer op kwaliteitsverbetering van de productie en verlaging van de kostprijs. Dit beleid wordt ondersteund door de EU via een CARIFORUM project dat bedoeld is ter ondersteuning van de rijstsector in de CARIFORUM landen.

Bananenindustrie

De bananenindustrie is in diverse opzichten belangrijk voor ons land. Genoemd kunnen worden de productie en export, evenals het scheppen van werkgelegenheid.
Met een personeelsbestand van 2.416 is Stichting Behoud Bananen Sector (SBBS) op de overheid
na, de grootste werkgever. De productie steeg in 2008 van 56.246 ton naar 65.438 ton, een toename van ruim 16%, welke geheel werd geëxporteerd naar de Europese Unie. De FOB exportwaarde bedroeg USD 33,1 miljoen, een toename van USD 13,7 miljoen ofwel 70% ten opzichte
van 2007. Dit hebben we te danken aan het gestegen exportvolume, betere prijzen en de gemiddeld hogere koers van de Euro ten opzichte van de US dollar.

De Latijns Amerikaanse landen eisen een substantiële vermindering van de te betalen heffing,
waartegen de ACP landen zich terecht verzetten. Door deze situatie is ook de prijs die SBBS voor haar producten ontvangt niet bevredigend .

Het privatiseringsproces van de SBBS verloopt moeizaam vanwege de afzet- en prijsproblemen. Momenteel worden er met het Belgische bedrijf Univeg, dat een managementovereenkomst heeft met SBBS, gesprekken gevoerd omtrent de overname van het bedrijf


Veeteelt
De veeteelt sector produceert voornamelijk voor de binnenlandse consumptie en omvat koeien, varkens en gevogelte. Deze sector heeft een groot potentieel voor export. Met uitzondering van de pluimveesector bestaat de veeteelt hoofdzakelijk uit kleine bedrijven. Belemmerend voor de veeteelt is de afwezigheid van een certificeringsysteem. Hierdoor is de Europese markt niet toegankelijk voor het modernste slachthuis van het Caraïbisch gebied, het Argema Slachthuis. De algemene problemen binnen de sector zijn:

De Surinaamse veestapel bestaat uit ruim 4 miljoen slachtkippen, 120.000 runderen en 22.000 varkens.











Visserij

De visserij sector is geografisch verdeeld in zee, ofwel industriële, kust, brak water en vers water visserij. De hoeveelheden vis die op een duurzame manier kan worden gevangen ligt boven de 200.000 ton per jaar.

De visserijsector is qua exportwaarde van visserij producten de grootste subsector binnen het agrarisch gebeuren. Voor de afgelopen jaren schommelt de exportwaarde rond de US$ 40 miljoen op jaarbasis. Haar bijdrage in het BBP bedraagt 4% en zij biedt werkgelegenheid aan ruim 6.000 mensen. De sector neemt naast de mijnbouw een belangrijke plaats in bij het genereren van deviezen voor het land. De productie bestaat uit zeegarnalen (hoogste qua exportwaarde), seabob garnalen, vis en kweekgarnalen.

Visserijbeleid
Het visserijbeleid van het ministerie van LVV is gericht op het initiëren van ontwikkelingen voor een duurzame benutting van het visserijpotentieel. Dit houdt in het scheppen van voorwaarden voor het leveren van de best mogelijke bijdrage tot de vangst, de verwerking en de afzet van visserijproducten. Het beleid is steeds gericht op het optimaal en het duurzaam exploiteren van onze visserijbronnen evenals het voorkomen van problemen en het oplossen van knelpunten in de gehele keten.
Als uitvloeisel van het visserijbeleid is het de afgelopen drie jaren het ministerie van L.V.V. in samenwerking met de overige actoren van de sector gelukt om de deuren van alle buitenlandse markten voor de Surinaamse visserij producten open te houden.

Een belangrijk potentieel vormt de rijkdom aan het dicht bij het wateroppervlak levende vissen zoals barracuda, riem-vis, makreel, zalm-achtigen, kingfish en tonijnsoorten. Dit wordt echter nog niet ten volle benut als gevolg van onvoldoende kennis en ervaring. Dit geldt met name voor de aquacultuur, waar ondanks hoge investeringen niet het gewenste resultaat bereikt wordt. De industriële visserij wordt voornamelijk uitgevoerd door buitenlandse trawlers. De sector kampt ook met enkele problemen. De voornaamste zijn:
piraterij voor de Surinaams kust;
afgifte van te veel visvergunningen;
een gebrek aan controle binnen de sector.
Er is een aantal visverwerkingfabrieken, waarvan de meeste gecertificeerd door de EU en daarom ook exporten naar de Europese markt.

Bronnen:
www.minlvv.sr.org
Jaarverslag 2008 Hakrinbank
Rapport VSB ‘Constraints within sector represented by the VSB, June 2008
www.evd.nl